كـــــلام بــزرگـان

چرچیل: بزرگترین درس زندگی این است گهگاهی احمق ها هم درست می گویند.

تولستوی: وقتی در جهان عشق است بدان معنا است که خدا هست.

گوته: تنها شیادان شکست نفسی می کنند.

ناپلئون: کمتر اتفاق می افتد که تقدیر و تدبیر با هم موافق باشند.

ناپلئون: اگر از شکست می ترسی!حتما شکست خواهی خورد.

شکسپیر: از دست دادن امید پوچ و محال  خود موفقیت است.

کامو: مجبور نیستی انسان بزرگی باشی فقط انسان باش.

کنفوسیوس: مردان بزرگ دیر وعده می دهند و زود انجام می دهند.

اسمایلز: خوش بین باش اما دیر باور.

روسو: خانه ی خالی از ذکر خدا همانند جهنم است.

رابینز:  رفتار دیگران با شما  زائیده تفکری است که نسبت به خود در آن ها ایجاد نموده اید.

پالنبرگ: گریه به همراه انسان متولد می شود اما خنده را باید آموخت.

ناپلئون: برای پیروزی باید از شکست خوردن آموخت.

الوسیوس: انسان نادان آفریده شده اما ابله خلق نشده.

بالزاک: حسادت احمقانه ترین رذایل است.

بزرگمهر: بر دوستی که حسود باشد ایمن نتوان بود.

شکسپیر: صورت هرکس مانند کتابی است که مردم از ان می توانند چیز های عجیبی بخوانند.

راسکین: هر اندیشه ی شایسته ای می تواند چهره ی انسان را زیباتر کند.

کنفوسیوس: پافشاری بر اشتباه از حماقت است  نه از نادانی.

ويل دورانت: میان نابرابری ها صلح است اما برابری ادعائی موجب جنگ می شود.

فروید: مبارزه ی اصلی در درون آدمی است و دشمن اصلی در نهاد بشر است.

مائوتسه تونگ: سیاست جنگ بدون خونریزی و جنگ سیاست خونین است.

سقراط : انسانی برای جاودانگی باید بمیرد و بعد از ان مرگ نداشته باشد.

 برنارد شاو: پول علاج گرسنگی است  ولی درمان اندوه و درد نیست.

کارنگی: نعمت های خود را بر شمار  نه محرومیت هایت را.

افلاطون: عوام ثروتمند را محترم می شمارند و خواص دانشمند را.

مولیر: هر قدر کسی را دوست داشته باشید  کمتر مغرورش می کنید.

هابز: دست مایه ی انسان تجربیاتش نیست  بلکه استدلالی است که در مورد تجربیاتش دارد.

سیسرون: بهترین میراث برای فرزندان  تربیت صحیح است.

 کنفوسیوس: مردان بزرگ به خود سخت می گیرند و مردان کوچک به دیگران.

ويل دورانت: سرگشته بودن در وادی امید  بهتر از بدبینی است.

 سهروردی: زهد به آن است که چون نیابی صبر کنی و چون یافتی ایثار کنی.

امام علی: پند سبب تربیت انسان است  و ضرب و شتم  سبب تربیت حیوان.

امام صادق: بهترین حکومت ان است که بتوانی نفس خود را اداره کنی.

لامارتین: چهره ی هر کس هم می تواند ماسک باشد  و هم افشا کننده ی درونش.

ارسطو: انسان وقتی می میرد که امید نداشته باشد.

ولتر: ثروتمند کسی است که ارزو های سودمند دارد.

گالیله: هر کسی که مرتکب اشتباهی نشده  اکتشافی هم نکرده.

گاندی: اگر نتوانیم ازاد زندگی کنیم  بهتر است به استقبال مرگ برویم.

پاستور: هر چه اکنون هستیم  محصول افکاری است که داشته ایم.

لیتن: نبوغ انچه باید انجام می دهد و استعداد هر چه را که می تواند.

بودا: اندیشه های بزرگ می تواند در جسته ی نحیفی شکل بگیرد.